|
|
Buraya herhangi bir sey
yazin
veya yazmak zorunda degilsiniz ancak burasi böle kalmali
çünkü banner i yok edecegiz..
GÜNLER
Günler geçtikçe kapından
Yalnızlığın bir rüzgar gibi içini üşütecek belkide
Karanlıkta kaybolan ayrılıklar bir sözlemi bitecekti hep
Korkuların tükettiği adımlar
Gitgide yavaşladı anılarımda
Durdu birgün diz çöküp üzerine
Tutamaz oldu gözyaşlarını
Ne gördüyse 'ne bıraktıysa aslında hep sonunda yalnızdı
Düşünsede
Üzülsede
Kaybolsada bu sokakta
Bıraktığı tek şey belkide adımlarından kalan derin izleri
Unuttukça gökyüzü bulutları hep güldü içinden
Sonunda bir gün bıraktığı herşeyin yalan olduğunu anladı
Ama yinede bırakamadı dalların savurduğu rüzgarın sesini